Słownik pojęć

Proste działania wykonywane samodzielnie po otrzymaniu bezpiecznych, indywidualnych wskazówek.

Holistyczna terapia manualna twarzy i ciała łącząca uważny dotyk, indywidualny plan i przestrzeń na odpoczynek.

Warstwa ochronna powierzchni skóry, która pomaga ograniczać utratę wody i kontakt z czynnikami zewnętrznymi.

Górna część klatki piersiowej, która może być uwzględniana w terapii twarzy i szyi.

Łagodna praca manualna prowadzona zgodnie z przebiegiem układu limfatycznego.

Zdolność skóry do odkształcania się i powrotu do swojego położenia.

Związek pomiędzy przeżywanymi emocjami a sposobem, w jaki odczuwamy i układamy twarz.

Wielopłaszczyznowa terapia manualna twarzy, szyi i dekoltu dobierana do aktualnych potrzeb.

Subiektywne doświadczenie wyciszenia, w którym ciało i uwaga mogą zwolnić.

Zasady przygotowania gabinetu, dłoni, tekstyliów i akcesoriów przed każdym spotkaniem.

Sposób patrzenia na potrzeby osoby szerzej niż przez jeden obszar twarzy lub pojedynczy objaw.

Ustalony po rozmowie zakres spotkania dopasowany do potrzeb, komfortu i bezpieczeństwa konkretnej osoby.

Potoczne określenie odczuwanej sprężystości i napięcia skóry oraz tkanek położonych głębiej.

Poczucie fizycznego i emocjonalnego bezpieczeństwa podczas całego spotkania.

Rozmowa poprzedzająca terapię, podczas której omawiane są potrzeby, oczekiwania i kwestie bezpieczeństwa.

Określenie manualnej pracy z tkankami twarzy i ciała prowadzonej z uwzględnieniem powięzi.

Płyn krążący w układzie limfatycznym, uczestniczący między innymi w transporcie i odpowiedzi odpornościowej.

Technika manualna obejmująca pracę w obrębie policzka także od strony jamy ustnej.

Mięśnie uczestniczące w ruchach twarzy i wyrażaniu emocji.

Subiektywne odczucie sztywności, zmęczenia, ucisku albo trudności w swobodnym ruchu.

Widoczne albo odczuwalne zwiększenie objętości tkanek związane z gromadzeniem płynu.

Nazwa używana w niektórych nurtach terapii manualnej dla delikatnej pracy z ułożeniem i odczuwaniem struktur.

Tkanka łączna tworząca rozległą sieć otaczającą i łączącą struktury organizmu.

Okoliczność wymagająca rezygnacji z terapii, zmiany jej zakresu albo wcześniejszej konsultacji.

Naturalne procesy odnowy zachodzące w organizmie, wspierane między innymi przez sen, odżywianie i czas.

Proces wspierający spokojniejsze tempo, mniejsze pobudzenie i uważniejszy kontakt z odczuciami.

Skóra, która może silniej reagować na kosmetyki, dotyk, temperaturę albo zmiany środowiska.

Bardzo delikatne sposoby pracy manualnej inspirowane podejściem czaszkowo krzyżowym.

Praca wykonywana dłońmi, której zakres i intensywność są dobierane do osoby oraz celu spotkania.

Grupa tkanek wspierających, łączących i oddzielających różne struktury organizmu.

Świadome kierowanie uwagi na bieżące odczucia bez pośpiechu i automatycznej oceny.

Moment stopniowego przejścia z aktywności do spokojniejszego rytmu i mniejszej liczby bodźców.

Zestaw pytań pomagających poznać potrzeby i ocenić możliwość bezpiecznego przeprowadzenia sesji.

Dotyk prowadzony z uwagą na zgodę, reakcje, tempo i granice osoby korzystającej z terapii.

Ruchoma kość dolnej części twarzy uczestnicząca w mówieniu, żuciu i wielu codziennych ruchach.